سحر گاهی دلم را شوق شبنم های زیبا کن
شکوه عشق را بر شاخه جانم شکوفا کن
طلوع خنده ات در من – عبور از مرز انسان –را
گره از آسمان بردار و در بالم تماشا کن
اگر موجی نسازی آبگیر تشنه میمانم
زمین را در ظهوری بیکران بگذار و دریا کن
پرچم تا بی نهایت ذوق درک آسمان دارد
خدا را در مسیر باورم آیینه بر پا کن
من امشب چشم دل بر طاقت تقدیر تو می دوز
شروعی تازه را در بال پرواز شکوفا کن
:جستجو